CASE STUDY: Midden•meesters impact

Najaarseditie

Gedurende drie maanden hebben 5 middenmanagers de 9-stappen van het Midden•Meesters programma doorlopen. Hieronder lees je hun ervaringen, geanonimiseerd.  
"Ik dacht dat ik anderen motiveerde, maar ik hield eigenlijk alles vast. Pas toen ik losliet, begon het te stromen."

teamleider 

Over leven met onzekerheid

“Ik merk dat deze verandering me vooral onzeker maakt omdat ik het einde niet ken.” Hij leert dat leiderschap niet stopt bij controle verlies, maar daar pas begint. Juist in het niet-weten ontstaat ruimte voor groei, als je durft te blijven staan.

Rust en echt contact

C. was degene op wie iedereen kon bouwen — zelfs ziekmeldingen liepen via hem. Maar wat gebeurde er als het écht over hém ging?

Hij leerde dat rust nemen voor echt contact meer oplevert dan al het rennen en regelen bij elkaar. Hij durft zich nu uit te spreken, grenzen te stellen én lastige keuzes te maken. “Een team is geen gezin. Ik bepaal wat nodig is — ook als dat impopulair is.”
Meer vragen stellen, meer rust nemen, meer ruimte maken voor zijn eigen leiderschap.

Steviger staan

 P. kreeg terug van vrienden dat ze ‘veel steviger stond’. Ze leerde nee zeggen, gebruik maken van de kracht van het team, en het belang van mandaat en gezamenlijke doelen.

Haar inzicht: “Nee zeggen tegen iets anders is ja zeggen tegen jezelf.”

Teamveiligheid en voorbereiding

A. weet precies hoe zij leert, stelt gerichte vragen en durft te experimenteren. Wat zij leerde? Afstand nemen zónder los te laten.

Zij onderzoekt wat veiligheid in zijn team werkelijk betekent: “Als ik vraag of iets veilig voelt, blijft het stil. Dus wat werkt dan wél?” Door tools als T-GROW leert zij gesprekken beter voorbereiden en spanning om te buigen naar groei.

Haar volgende stap? Delegeren op een manier die mensen écht in beweging zet. “Ik geef veiligheid — dan klappen mensen niet dicht, maar openen zich.”